And the journey begins…..again november 15, 2008

Na twee weken ultieme rust zijn we beland in Kuala Lumpur, de hoofstad van Maleisie. Nog even een kleine update over onze ‘vakantie’ in Ko Tao: Het voornaamste wat we gedaan hebben is zonnen, zwemmen, frisbeeen, tennissen, snorkelen, onder het zand zitten, nieuwe bikini kopen en slapen. We hebben onszelf verbaasd door dit echt twee weken vol te houden. Misschien waren we toch wat meer uitgeput dan we zelf dachten. Maar na twee weken waren we het dan ook echt totaal zat en zijn we richting Maleisie gegaan.

De reis naar Kuala Lumpur hebben we wat anders aangepakt dan de gemiddelde backpacker. Je kunt een all-the-way ticket kopen vanuit Koh Tao. Maar wij hadden zin om weer eens met de trein te gaan. En dit bleek achteraf een geniaal plan te zijn.

Dus hebben we een ticket gekocht tot Hat Yai, een plaatsje in Thailand net voor de grens van Maleisie. Het begin van de reis verliep een beetje moeizaam. We vertrokken om 9 uur ‘s avonds met de boot om dan rond half 6 op het vaste land aan te komen. Ik heb mezelf nooit echt beschouwd als het zeeziek-type, maar kennelijk heb ik het toch in me. Ik heb tot 1 uur wakker gelegen met een groen gezicht en heb wat tripjes moeten maken naar het onderdekse toilet.

Aangekomen in Hat Yai worden we door de chauffeur afgezet bij het treinstation. De trein is werkelijk fantastisch. Airco, veel beenruimte, mooie stoelen, wat wil een mens nog meer.. Het makkelijkste aan reizen met de trein was toch wel de grensovergang. Je stapt uit de Thaise trein, gaat door de Thaise douane, gaat door de Maleisische douane, stapt in een Maleisische trein en je bent weer op weg. Jeetje, als dit altijd zo makkelijk kon.

Aangekomen in Kuala Lumpur, de stad waar alles klopt.. Opvallend is het aantal airco-installaties. Praktisch elk gebouw, maakt niet uit hoe armoedig, heeft een airco. En deze wordt ook goed gebruikt. Stel je voor dat je de airco op 21 graden zet, ben je gek!?! Zet hem op 16 graden!! Dan heb je er ook wat aan. Dit had ik al gemerkt in de trein. Ik had een dik vest aan, sokken en een lange broek en nog zat ik tegen Robbert aan te schuren voor wat warmte.

Ook in de winkelcentra blaast de airco er vrolijk op los. Ik heb het daar zo koud, dat ik me begin af te vragen hoe het dadelijk moet als ik in het winterige Nederland terug kom.

Een ander mooi voorbeeld van airco-gebruik is de bioscoop. Ja, Robbert en ik zijn naar de nieuwe Bondfilm geweest! Nog even een korte tussenanekdote: Zorg ervoor dat je je bak popcorn ALTIJD goed vast blijft houden. Zo voorkom je dat je hem laat vallen op de grond voor de deur van de bioscoopzaal en dat je dan samen met een Maleisisch bioscoopwerkneemster de grond schoon probeert te maken en duizendmaal sorry zegt (en Robbert ernaast staat en je uitlacht). De airco in de bioscoop dus.. Vanaf het moment dat we binnenliepen voelden we hem al. En dan moet je bedenken hoe warm ik het nog had van het popcorn-incident. Jeetje, moeten we echt 2 uur in deze kou een film kijken? Ja, dat moet dan dus maar. Ik heb mijn krama (zie foto’s) omgeslagen alsof ik op de noordpool zat en zo heb ik James Bond zien struggelen met zijn verleden en heden. Nadat de film was afgelopen hebben we via de branduitgang (?? kennelijk normaal in Maleisie) de bioscoop verlaten en was er een zucht van verlichting toen we buiten stonden. Eindelijk warmte!!

Wat wel goed bij de temperatuur van de airco’s hier past is Kerstmis. En stiekem krijgen we daar toch een beetje van mee. In Kuala Lumpur liggen al heel veel kerstspullen in de winkels. Ik wist niet eens dat ze dat hier vierden? Je kunt je voorstellen dat Robbert hier erg mee in zijn nopjes is. Bij elke winkel staat wel een kerstboom waar Robbert met glunderende oogjes bij staat. Hebben we toch ook nog een beetje het kerstgevoel.

We laten Kuala Lumpur vandaag achter ons en gaan verder naar Melaka, waar het koloniale verleden nog goed te zien is. Kennelijk zijn er ook nog wat Nederlandse koloniale restjes te bewonderen. Ben benieuwd….